Ból to potężne narzędzie. Warto, by z bólu płynęła nauka. Często ból postawiony jest na naszej drodze życia, by dać nam lekcje pokory, by nauczyć nas wdzięczności i doceniać to co mamy.

Często ból inspiruje, by nauczyć się być ponad i wzbić w wymiar duchowy.

Ból nie może nami zawładnąć jeśli mu na to nie pozwolimy.

Kiedy zanurzymy się w naszym wyższym ja,

kiedy zagłębimy się w naszą duszę,

doświadczymy miejsca, w którym jesteśmy wolni od cierpienia, od wszelkich negatywów.

Jeśli nam się nie podoba nasza rzeczywistość to możemy ją zmienić tak samo jak ją stworzyliśmy. Stworzyliśmy każdy aspekt naszego „tu i teraz” wyborami, decyzjami, myślami, słowami, działaniami.

Jeśli zaczniemy słuchać naszego wyższego ja i zaufamy.

Jeśli zaczniemy prosić

zaczną dziać się cuda w naszym życiu

Każdy z nas ma swojego Anioła Stróża, Przewodników Duchowych, powierzajmy Im nasze troski i prośmy o wsparcie. Oni zrobią wszystko, by nam pomóc. Nasze pragnienie Ich aktywnej obecności prowadzi ku spełnieniu.

Spełnienie jest w zaufaniu.

Odpuszczając- przyciągamy.

Przestając usilnie udowadniać- zaczynamy prawdziwie czuć naszą wartość.

Przestając kontrolować- dajemy przestrzeń do działań wszechświata.

Przestając gonić- płyniemy.

Ptak nie boi się, że gałąź się złamie- ufa swoim skrzydłom

Skupiajmy się na celu. Ma on większe znaczenie od planu. Plan jest ograniczeniem. Zamyka w pułapce nasz umysł. Cel wyznacza potencjał możliwości, wielość rozwiązań, daje elastyczność działań na każde „tu i teraz”.

Mając cel dostrzegamy więcej

Mając plan skazujemy się na ograniczenia

Cel naszej duszy nie rodzi się w komforcie, lecz w świetle/ogniu przemiany.

Uzdrowienie zaczyna się tam, gdzie kończy opór przed tym co jest. Żadne morze nie pyta rzeki skąd płynie, po prostu ją przyjmuje.

Ból niech prowadzi do głębi naszej duszy, tam tkwi prawda o nas i odpowiedz na pytanie: „Kim jestem?” Tam jesteśmy wolni od mechanizmów umysłu, ego. Tam nie ma bólu i strachu.

To zaufanie otwiera drzwi do nowego . Działania bez zaufania są jak skrzydła bez wiatru, jak melodia bez harmonii.

Nie bójmy się bólu, to on pozwala zrozumieć i poznać prawdę o nas samych…zagłębmy się tylko w jego przyczynę…

…bo strzała musi być napięta wstecz, by mogła lecieć do celu