Inspiracją jest spotkanie w jednej ze szkół podstawowych klas trzecich. Refleksji kilka…

Dziecko jest nośnikiem zachowań, sytuacji, wyznawanych wartości rodziców.

Dziecko im bardziej przejawia agresję słowną i fizyczną wobec rowniesnikow tym bardziej wskazuje na sytuacje domowe, na odczuwalne braki i niewypowiedziane pragnienia.

Dziecko rodzi się z krystaliczna miłością i najwyższym dobrem w sercu.

Zadajmy sobie pytanie, co się stało , że miłość i dobro przestało emanować z wnętrza tak niewinnej istoty w tak młodym wieku? Zachowanie dziecka jest sygnałem dla nas, rodziców. Zróbmy wgląd w przestrzeń, jaką otaczamy nasze dzieci.

Nie fałszujmy znaczenia słów „piękno i cudowność” odnosząc je tylko do wyglądu. Piękna i cudowności nie ma, gdzie jest przejaw agresji. Piękno i cudowność mieści się w miłości, ukazuje się w ciszy serca, gdzie można usłyszeć szept intuicji, w akceptacji. To światło, które promieniuje z wnętrza, gdy żyjemy w zgodzie z prawdą, miłością i wdzięcznością. Piękno i cudowność zawarte są w spojrzeniu pełnym czułości, w prostych gestach dobroci i w głębokim zaufaniu do życia. To taniec energii, który łączy nas z wszechświatem.

Każdy objaw niepokojących zachowań u dziecka wzmacnia słowa, że dziecko rodzi się dla rodzica. Dziecko jest odbiciem lustrzanym, zechciejmy się w nim poprzyglądać z pokorą w sercu, w obliczu własnej prawdy.

Prawda to światłość duszy, której blask rozprasza iluzję i prowadzi do głębokiego zrozumienia. To zgodność myśli, słów i czynów z wewnętrzną harmonią.

Na wszystko jest czas, tylko wciąż nie potrafimy nim zarządzać bo nie potrafimy zarządzać sobąbo wciąż nie mamy ułożonych priorytetówbo wciąż nasz system wartości jest rozchwiany.

Czas będzie upływał coraz szybciej, dynamizm będzie większy. Za wolna w nas transformacja wewnętrzna, za wolny rozwój:

samopoznania,

świadomości,

rozpoznania misji życiowej naszej duszy.

Za dużo negatywności w świecie. Za dużo niskich wibracji. Za dużo złych energii.

Wszystko ma swoją konsekwencje. Jest coraz więcej chorób, konfliktów, wojen, coraz więcej bólu i cierpienia.

Gniew i złość dają śmierć. Jest coraz więcej rozpaczy drzew i wód. Coraz więcej kataklizmów natury. Wszystko jest energią i skumulowana w świecie energia zła daje upust nieszczęściom i tragediom oraz kataklizmom świata przyrody. Przecież sami takie obrazy tworzymy. Przecież sami skazujemy się na takie doświadczenia. Przecież sami jesteśmy kreatorami tych nieszczęść. Przecież sami przyciągamy to o czym myślimy.

Jest wielość światów. Jest wielość istnień tu i tam. Tam jest odbiciem naszego tutaj. Jeśli działamy na negatywnosciach i tworzymy obrazy zrodzone ze złych energii, niskich wibracji, niskiej świadomości i nikłego samopoznania to ujrzymy świat, który rezonuje z naszym poziomem rozwoju. Tam będziemy w takim miejscu, wśród takich dusz. I stopień biznesowy czy wykształcenie nie ma znaczenia. Wszystko dzieje się przez nasze wnętrze.

Zawsze możemy wszystko zmienić. Wszystko odwrócić. Wszystkiemu zapobiec.

Transformacja wewnętrzna zachodzi w ciszy i otwartości serca, w głębokim wsłuchaniu się w siebie. To proces, który wymaga pokory wobec życia i odwagi do zmierzenia się z własnym cieniem. W tej cichej przestrzeni rodzi się zrozumienie, uzdrowienie i nowe spojrzenie na rzeczywistość

Czy nasze działania są zrodzone z miłości czy lęku?

Czy cisza, której się tak boimy, nie jest tym czego najbardziej potrzebujemy?

Czy potrafimy zaufać temu, co nieznane tak samo mocno jak temu, co widziane?